Sonet o Zamku przy rzece K. F. Schinkla

Witam Serdecznie!

Oto kolejny post z serii spotkanie ze sztuką, a w nim odkryjecie sonet napisany na podstawie jednego z obrazów niemieckiego architekta, malarza Karla Friedricha Schinkla (1781-1841).

     Schinkel urodził się w Neuruppin. W 1787 jego ojciec zginął w pożarze, który strawił rodzinny dom. Siedem lat później matka Schinkla podjęła decyzję o przeprowadzce do Berlina z myślą o edukacji dzieci. Tam Schinkel zaczął uczęszczać do szkoły. W 1796 r. projekt pomnika Fryderyka II Wielkiego wykonany przez architekta Friedricha Gilly'ego (1772-1800) zmotywował Schinkla do tego, by zostać architektem. Wkrótce chłopak rozpoczął praktykę u Gilly'ego i u jego ojca, Davida, co pozwoliło mu dobrze zaznajomić się z podstawami architektury i rysunku. Niedługo potem Schinkel zaczął studiować w świeżo założonej Berlińskiej Akademii Budownictwa. 

     W 1800 r. F. Gilly zmarł i kontynuował prace nad projektami umarłego nauczyciela. Pierwszą niezależną pracą Schinkla była Świątynia Pomony wzniesiona w Poczdamie w 1801 r. Schinkel zwiedził Włochy i w roku 1805 wrócił do Berlina. Wtedy Schinkel nie zdobywał zbyt wielu zleceń architektonicznych z powodu wojny z Napoleonem, w którą zaangażowane były Prusy. Skupił się, więc na rozwijaniu talentu malarskiego. Tworzył panoramy, obrazy olejne, a także projektował elementy scenografii do sztuk teatralnych. Po 1816 r. Schinkel stał się urzędnikiem pruskim.

Główną inspirację do ułożenia sonetu stanowił obraz:

➡ Karl Friedrich Schinkel, Zamek przy rzece (tytuł oryginału: Schloss am Strom), 1820, olej na płótnie, 94 x 70 cm, Alte Nationalgalerie Staatliche Museen zu Berlin.

W limeryku o jeźdźcu Dürer Albrecht

 Witam Serdecznie!

Przed Wami następny post z serii spotkanie ze sztuką. 

Znajdziecie w nim limeryk bazujący na jednej z grafik niemieckiego artysty i teoretyka sztuki - Albrechta Dürera (1471-1528).

     Urodził się w wielodzietnej rodzinie w Norymberdze. Ojciec Albrechta był złotnikiem i to w jego warsztacie chłopiec poznawał podstawy złotnictwa oraz rysunku. W 1484 r. Albrecht wykonał Autoportret w wieku 13 lat za pomocą ołówka ze srebrną końcówką. Dwa lata później chłopiec rozpoczął naukę u lokalnego malarza i drzeworytnika Michaela Wolgemuta (1434-1519), którego pracownia wytwarzała drzeworyty dla ksiąg. Po skończeniu praktyki u Wolgemuta, Dürer dużo podróżował po Niemczech i Niderlandach. Po powrocie do rodzinnego miasta w 1494 r., poślubił Agnes Frey, a po kilku miesiącach wyruszył do Włoch, gdzie zwiedził, m. in. Wenecję. Podróż po tym kraju wywarła na Dürerze takie wrażenie, że kilka lat później znów się tam wybrał. W 1495 r. otworzył swoją pracownię w Norymberdze. Tworzył dzieła, w których starał się łączyć elementy charakterystyczne dla sztuki Północnej Europy z tym, co cechowało włoski Renesans. 

Inspiracją do ułożenia limeryku stała się rycina:

Albrecht Dürer, Rycerz, Śmierć i Diabeł, 1513, rycina, 24,8 x 19 cm, National Gallery of Art, Washington D. C. Źródło ilustracji.

hakoniwa

 Witam Serdecznie!

Główną inspiracją do niniejszego utworu był miniaturowy ogród zaaranżowany w pudełku, w języku japońskim określany mianem hakoniwa (jap. 箱庭 - "ogród w pudełku"). Do wykonania takiego ogrodu wykorzystuje się, m. in. piasek, kamienie, drobne rośliny oraz modele rozmaitych obiektów (domki, mosty) czy figurki ludzi i zwierząt.

Zapraszam do zapoznania się z utworem.

ogród w pudełku

nowe życie prostokątnego kartonowego pudełka

w którego wnętrzu rozpościera się

ogrodu japońskiego

pomniejszona wersja

piasek i żwir kołyszą się falami

wokół skał o niespotykanych formach

wokół tych kilku omszałych kamyków 

wokół uroczych krzewinek

ożywiających ogród

w tak zaaranżowanej scenerii

umieszczono zabawkowy błękitny domek

a obok niego wśród roślin stanęły ławeczki

by figurki

stanowiące część tego mikrokosmosu

mogły przysiąść na nich w wolnej chwili

i pozwolić myślom odpłynąć 

To tyle.

Co myślicie o powyższym wierszu?

Dajcie znać w komentarzu.

Miłego Dnia! 🌿

Ulepmy bałwana w wierszu, bo za oknem śnieży

 Witam Serdecznie!

Za oknem śnieży, a na bloga zawitał utwór o bałwanie.

Zachęcam do poznania wiersza.

bałwan

w nocy zaszły niespodziewane zmiany 

jesienne liście stopniowo okrywała śnieżna kołdra

rankiem wszystkim ukazał się 

oślepiająco biały pejzaż

Wampirze troski

 Witam Serdecznie!

Dziś przychodzę do Was z wierszem utrzymanym w "halloweenowych" klimatach.

Zapraszam do zapoznania się z nim.

Wampirze troski

Kolejna noc dobiega końca.

Ach, gdyby nie kalendarz wiszący na ścianie,

nie miałbym pojęcia, jaka dziś jest data.

Już trzy stulecia minęły, odkąd stałem się dzieckiem nocy,

łagodnie pieszczonym przez światło Księżyca,

lecz z czasem ta niegzystencja zaczęła mi zawadzać.