porywająca pustka

Witam Serdecznie!

Dzisiejszy utwór powstał z wielu rozmyślań i pytań związanych z tematem pustki. 

Oto i on:

wypełnienie

dlaczego ta kartka 

przed chwilą jeszcze zupełnie biała 

nie jest już pusta 

nagle pojawiło się 

drzewo o spiralnych gałęziach 

- tak bardzo 

w swojej spiralności klimtowe 

i wokół tego drzewa rozmaite kobiety 

każda inna 

lecz wszystkie intensywnym wzrokiem 

zbijają z tropu odbiorcę 

i kobietom wielu emocji 

towarzyszą koty 

i ptaki 

i ten świat żyje w wielobarwności 

a kolory jego 

raz tworzą między sobą harmonię 

a raz wręcz przeciwnie 

dlaczego ta kartka 

nie mogła pozostać białą 

obok niej i tak już 
leżały przybory do rysowania 
które ktoś chyba specjalnie zostawił 

taki zresztą był plan 
a może jednak pokusa
w wyniku tych działań na czystej kartce 
zapanował istny horror vacui 

tak bardzo 
pustka dręczyła niespokojną 
i kreatywną duszę 
która dążyła do odkrycia tego nowego fragmentu 
składającego się na obraz życia 

dlaczego usilna potrzeba 
przeobrażenia pustki w obraz 
pozostawiła ślad na kartce 

niełatwo to pojąć 
ale jest satysfakcja 

Inny świat, rysunek na tekturze.

Miłego Dnia!

Edytowano: 2 XI 2024

życie (nie?) jest usłane różami

Witam Serdecznie!

Dziś postanowiłam opublikować utwór zainspirowany powiedzeniem: "Życie nie jest usłane różami". Pierwszy raz o nim usłyszałam za sprawą melodramatu o tytule Usłane różami. Nigdy go nie obejrzałam, tylko po prostu przeczytałam krótką recenzję o wspomnianym filmie. Co do mojego wiersza to napisałam o inspiracji stojącej za jego powstaniem. Tak naprawdę jest to polemika z tym stwierdzeniem, które już od jakiegoś czasu nie dawało mi spokoju. 

Poza tym zapraszam na artystycznego bloga, na którym zamieściłam w końcu nowy post. I to właściwie tyle.

różana droga  

jakby się nad tym głębiej 
zastanowić to 
tak naprawdę 
życie jest usłane różami 

bolesna prawda / home truth

prościej to ukryć 

niż powiedzieć 

uśmiech jest pozorem 

to nie przejdzie przez usta 

mimika skrzętnie to ukryje 

cień włosy czy inna 

sprzyjająca zasłona 

uczyni bolesną prawdę 

niewidoczną 

nie każdy zauważy 

a nawet jeśli 
to nie każdy odważy się 
zdjąć maskę z cierpiącej twarzy - 

jesteśmy tylko ludźmi 

cierpimy 

i poprzez to dorastamy 

i próbujemy żyć dalej 

lecz prawdziwe emocje wciąż 

kotłuja się w cieniu maski 

dalej udajemy 

wszystko gra 

*english version below*

setny wpis tak bardzo melancholijny

Witam Serdecznie!

     Tak, to już setny wpis (aż chciałoby się zapytać: dopiero?! ale jak to tak, to już?! że jak? że co??). Sama się temu dziwię i szczerze - nie bardzo wiem, co mam napisać w związku z tym wydarzeniem (mini-jubileuszem?). Zwłaszcza, że jak przeglądałam swoje wpisy z tego roku (nie było ich wiele), to się zdziwiłam, że tak wiele melancholii się w nie wkradło (generalnie w moich utworach i tak roi się od melancholii, więc zupełnie nie wiem o co mi chodzi). Wesoło, nie ma co (już sama ta notka równoważy chyba nieco melancholijny charakter powyższego wiersza).
     Uznałam jednak, że swego rodzaju klamrą będzie utwór melancholii dotyczący, który nawiązuje trochę do angielskiego wyrażenia blue mood. 

Idealnie łączący się z tak ukochanym błękitem nieba.

nastrojenie błękitem 

tak błękitno 
nastroiłam się błękitem 
tak bardzo 
że aż rok cały 
pod znakiem melancholii upłynął 

na całe szczęście 
były krótkie przebłyski 
radości 

wiadomo że świat nie jest idealny 
brakuje gwarancji 
że wszystko będzie dobrze 
a mimo to stwierdzić mogę 
że wcale tak źle nie było 

okazało się 
że błękit którym się nastroiłam 
bardziej podobny jest do tego 
który wyłania się 
zza ciężkich i szarych 
obłoków 

zatem 
błękitnego nastrojenia 
akceptacja 

tak błękitnego
tak bardzo

Miłego Dnia i Szczęśliwego Nowego Roku 2019!

♪ Kortez - Od dawna już wiem

(niebywale polubiłam muzykę tego twórcy w tym roku)

Edycja postu: 17 IV 2024.

Dobra Nowina

Witam Serdecznie!

Dobra Nowina

Dobrą Nowinę 

nocną porą wyśpiewują 

radosne głosy 

nie przeszkadza chłód zimowej pory 

w otwarciu serca 

w ociepleniu stosunków międzyludzkich 

bowiem dokonuje się cud 

i każdy może go doświadczyć 

lecz potem liczyć się trzeba 

z nadejściem nowych chłodów  

niepokojów 

złości 

pokus okrutnych 

zima lubi zaskakiwać 

i trzeba się z tym liczyć 

gdy głosimy radośnie 

Dobrą Nowinę 

Powyższy wiersz ułożyłam na podstawie napisanego dawno temu haiku na temat zimowej pory. Zdecydowałam się go bardziej rozbudować. Czytając to, co mi wyszło, przypomina mi się pieśń (kolęda? pastorałka? sama nie wiem...), pt.: Ten szczególny dzień się budzi.

Przy tej okazji chciałam Serdecznie życzyć Wszystkim Wam Zdrowych, Radosnych, Spokojnych i Rodzinnych Świąt Bożego Narodzenia oraz Szczęśliwego Nowego Roku 2019!