Witam Serdecznie!
Za inspirację do poniższego utworu posłużył mi fragment książki Pamiętnik księgarza Shauna Bythella.
koci bibliotekarz
deszcz traktuje szybę jak gdyby była klawiaturą fortepianu
krople deszczowe uderzają niczym palce kompozytora wygrywającego
nostalgiczną melodię która dotyka najczulszych strun
rozbrzmiewa w całym domu
Witam Serdecznie!
Zafascynowała mnie figurka aniołka, którą niedawno dostałam od bliskiej osoby. Fakt, iż ów aniołek posiada tylko jedno skrzydło zainspirował mnie do tego stopnia, że napisałam wiersz.
Zapraszam do zapoznania się z nim.
stracone skrzydło
teraz gdy uczę się latać na nowo
mając do dyspozycji to jedno skrzydło
zdobiące dumnie moje plecy
nie chcę wracać do przeszłości
Witam Serdecznie!
Wiersz, który możecie przeczytać poniżej, napisałam już jakiś czas temu. Za jego powstaniem kryło się moje dość częste użeranie się z perfekcjonizmem.
To zdanie nie jest idealne
To zdanie nie jest idealne.
Niepewność nie przestaje zadręczać,
więc poprawiam raz po raz zdanie,
które chcę wysłać w eter.
Uparcie przeglądam słownik
- tak na wszelki wypadek.
I tak - nawet, gdy już się upewniłam
co do prawidłowości poszczególnych słów,
nadal nie mogę uciec od myśli,
że to zdanie wcale nie jest idealne.
Poprawiam po raz kolejny,
a zdanie wciąż nie wyraża wszystkiego,
co chciałabym przekazać.
Nawet jeśli to się uda,
nadal nie będzie wystarczająco dobre,
więc zdanie pozostanie dalekie od ideału.
To wszystko.
Napiszcie w komentarzu, co uważacie o powyższym utworze.
Miłego Dnia!
Witam Serdecznie!
Niedawno napisałam limeryk i chciałam się nim podzielić w tym poście. Opowiada on o bobrze z miejscowości Zadobrze. Szczerze pisząc, nie wiem, czy we wspomnianej miejscowości żyją bobry. Pozostaje mi mieć nadzieję, iż poniższy utwór przypadnie Wam do gustu.
Bóbr z Zadobrza
O tym dziś huczało całe Zadobrze:
ludzie rozmawiali o pewnym bobrze,
co ogonem zdzielił prowokatora,
który drażnił go za pomocą pora
- oj, nie będzie wspominał tego dobrze.
W trakcie pisania przypomniało mi się kilka filmików o bobrach, na których ludziom zdarzało się (zupełnie niepotrzebnie) zaczepiać owe zwierzęta.
 |
| Bóbr. Źródło zdjęcia: pixabay |
To wszystko.
Co sądzicie o powyższym limeryku?
Dajcie znać w komentarzu.
Miłego dnia!
Witam Serdecznie!
W nowym poście z serii spotkanie ze sztuką znajdziecie haiku, które powstało na podstawie jednego z dzieł francuskiego grafika i malarza o imieniu Henri de Toulouse-Lautrec (1864-1901).
Henri Marie Raymond de Toulouse-Lautrec Monfa urodził się w arystokratycznej rodzinie we francuskiej miejscowości Albi. Rysunkiem interesował się już jako dziecko i konie stały się jednymi z jego pierwszych modeli. Tym, kto służył mu radą w temacie rysunku był malarz René Princeteau (1843-1914), który przyjaźnił się z ojcem Henri'ego. Wkrótce szkicowanie stało się zajęciem, które pomagało chłopcu oderwać się od codzienności naznaczonej przez chorobę i związane z nią leczenie. Henri zmagał się, bowiem z rzadką chorobą genetyczną, w wyniku której kości w jego nogach były słabe (kiedy w wieku nastoletnim złamał swoje nogi, kości nie były w stanie zrosnąć się prawidłowo, a niedługo potem dolna część jego ciała przestała rosnąć).
By dalej rozwijać swoje zdolności artystyczne, Henri przeprowadził się do Paryża w 1882 r. Tam korzystał z lekcji w pracowni malarza akademickiego Léona Bonnata (1833-1922). Wkrótce Henri postanowił szkolić się u innego artysty - Fernanda Cormona (1845-1924), twórcy obrazów o tematyce historycznej. U Cormona uczyli się również Vincent van Gogh czy Émil Bernard (1868-1941), co dało Henri'emu okazję do zaprzyjaźnienia się z nimi. Toulouse-Lautrec opuścił studio Cormona w 1886 r., a następnie wynajął pracownię przy rue Caulaincourt (zajmował je do 1897 r.). Tam powstawały obrazy ukazujące mieszkańców Montmartre, jak również ilustracje (publikowane w takich czasopismach, jak Le Courier Français czy Le Mirliton) czy plakaty promujące Moulin Rouge (w 1891 r. uzyskał pierwsze zlecenie na plakat, więc wykonał litografię, pt. Moulin Rouge - La Goulue) i występujących w tym słynnym kabarecie artystów. W twórczości Toulouse-Lautreca zauważalne są wpływy współczesnych mu artystów (takich, jak Edgar Degas) oraz sztuki japońskiej (szczególnie formy oraz tematyka drzeworytów ukiyo-e (jap. obrazy przepływającego świata)).